Organen van het integumentair systeem zijn de huid, het haar en de nagels. De huid is het grootste orgaan van het lichaam. Het omsluit en beschermt het lichaam en is de plaats van veel zintuiglijke receptoren. De huid is de eerste verdediging van het lichaam tegen ziekteverwekkers, en helpt ook bij het regelen van de lichaamstemperatuur en het verwijderen van afvalstoffen in zweet. 

Het spierstelsel bestaat uit drie verschillende soorten spieren, waaronder skeletspieren, die door pezen aan botten zijn bevestigd en vrijwillige bewegingen van het lichaam mogelijk maken. 

Spierweefsels controleren de onwillekeurige bewegingen van inwendige organen, zoals de organen van het spijsverteringsstelsel, waardoor voedsel door het systeem kan bewegen. 

Spieren in bloedvaten zorgen voor het reguleren van de lichaamstemperatuur. 

Hartspierweefsels controleren het onwillekeurige kloppen van het hart, waardoor het bloed door de bloedvaten van het cardiovasculaire systeem kan pompen.

Het skeletsysteem bestaat uit botten, gewrichten en tanden. De botten van het skelet zijn met elkaar verbonden door pezen, ligamenten en kraakbeen. Tot de functies van het skelet behoren het ondersteunen van het lichaam en het geven van vorm. 

Samen met het spierstelsel zorgt het skeletsysteem ervoor dat het lichaam kan bewegen. De beenderen van het skelet beschermen ook de inwendige organen, slaan calcium op en produceren rode en witte bloedcellen.

Het spiersysteem en skelet worden ook wel samen als één systeem gezien en worden dan het bewegingsapparaat genoemd. 

Het zenuwstelsel omvat de hersenen en het ruggenmerg - die samen het centrale zenuwstelsel vormen - en zenuwen die door de rest van het lichaam lopen en samen het perifere zenuwstelsel vormen. Het zenuwstelsel regelt zowel vrijwillige als onvrijwillige reacties van het menselijk organisme, en detecteert en verwerkt ook zintuiglijke informatie.

Het hart- en vaatstelsel, ook wel het cardiovasculaire systeem genoemd, omvat het hart, het bloed en drie soorten bloedvaten: slagaders, aders en haarvaten. Het hart pompt bloed, dat door de bloedvaten stroomt. 

De belangrijkste functie van het hart- en vaatstelsel is transport. Zuurstof uit de longen en voedingsstoffen uit het spijsverteringsstelsel worden naar de cellen in het hele lichaam getransporteerd. Kooldioxide en andere afvalstoffen worden uit de cellen opgevangen en naar organen (zoals de longen en de nieren) getransporteerd om uit het lichaam te worden verwijderd. 

Het lymfestelsel wordt soms beschouwd als onderdeel van het immuunsysteem. Het bestaat uit een netwerk van lymfevaten en -kanalen die overtollig vocht (lymfe genoemd) in de weefsels opvangen en naar de bloedbaan transporteren. 

Het lymfestelsel omvat ook vele kleine weefselverzamelingen (lymfeknopen genaamd) en een orgaan dat milt wordt genoemd, die beide ziekteverwekkers en celresten uit de lymfe of het bloed verwijderen. Bovendien produceert de thymusklier in het lymfestelsel bepaalde soorten witte bloedcellen (lymfocyten) die infecties bestrijden.

Het endocriene systeem bestaat uit klieren die hormonen uitscheiden in het bloed, dat vervolgens hormonen door het hele lichaam transporteert. Endocriene hormonen zijn chemische boodschappers die veel lichaamsfuncties regelen, waaronder stofwisseling, groei en seksuele ontwikkeling. 

De belangrijkste klier van het endocriene systeem is de hypofyse, die hormonen produceert die andere endocriene klieren aansturen. Enkele van de andere endocriene klieren zijn de alvleesklier, de schildklier en de bijnieren.

Organen en andere structuren van het ademhalingsstelsel zijn onder meer de neusholten, de longen en de luchtpijp, die lucht vervoert tussen de neusholten en de longen. 

De belangrijkste functie van het ademhalingsstelsel is het leveren van zuurstof aan het bloed en het verwijderen van kooldioxide uit het lichaam. De gassen worden uitgewisseld tussen de longen en het bloed via de wanden van de haarvaten die de kleine luchtzakjes (alveoli) in de longen bekleden.

Het spijsverteringsstelsel bestaat uit verschillende belangrijke organen - waaronder de mond, de slokdarm, de maag en de dunne en dikke darm - die samen een lange buis vormen die het maag-darmkanaal wordt genoemd. Voedsel beweegt door dit kanaal, waar het wordt verteerd. De voedingsstoffen worden vervolgens geabsorbeerd en de afvalstoffen worden uitgescheiden. 

Het spijsverteringsstelsel omvat ook bijkomende organen (zoals de alvleesklier en de lever) die enzymen en andere stoffen produceren die nodig zijn voor de spijsvertering, maar waar het voedsel niet doorheen gaat.

Het urinestelsel maakt deel uit van het uitscheidingsstelsel, dat afvalstoffen uit het lichaam verwijdert. Het urinestelsel omvat het nierpaar, dat overtollig water en een afvalproduct (ureum genaamd) uit het bloed filtert en er urine van vormt. 

Twee buisjes, de urineleiders, voeren de urine van de nieren naar de urineblaas, waarin de urine wordt opgeslagen totdat deze via een ander buisje, de urethra, uit het lichaam wordt gescheiden. 

De nieren produceren ook een enzym, renine genaamd, en een reeks hormonen. Deze stoffen helpen bij het reguleren van de bloeddruk, de productie van rode bloedcellen en het evenwicht van calcium en fosfor in het lichaam.

Het voortplantingssysteem is het enige lichaamssysteem dat verschilt tussen mannen en vrouwen. Zowel het mannelijke als het vrouwelijke voortplantingssysteem produceert geslachtsspecifieke geslachtshormonen (testosteron bij mannen, oestrogeen bij vrouwen) en gameten (sperma bij mannen, eicellen bij vrouwen). 

De organen die bij deze processen betrokken zijn, verschillen echter. Het mannelijke voortplantingssysteem omvat de bijbal, de teelballen en de penis. Het vrouwelijke voortplantingssysteem omvat de baarmoeder, de eierstokken en de borstklieren.